مشرق فردا

دلتنگی مرا به تماشا گذاشته ست

اشکی که روی گونه ی من پا گذاشته ست

همزاد با تمامی تنهایی من است

مردی که سر به دامن صحرا گذاشته ست

این کیست این که غربت چشمان خویش را

در کوله بار خستگی ام جا گذاشته ست؟

این کیست این که این همه دل های تشنه را

در خشکسال عاطفه تنها گذاشته ست؟

خورشید چشم اوست که هر روز هفته را

چشم انتظار مشرق فردا گذاشته ست

                                          سعید بیابانکی